lykouriablog_

Το lykouriablog και στο twitter.
Ο αγαπημένος μας προορισμός θα βρίσκεται, από σήμερα, και στο twitter.
Ακολουθήστε μας!

ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΒΙΓΓΟΥ

Υπάρχει μια τρυφερότητα που μόνο η στέρηση γεννά με αυτόν τον τρόπο: το χάδι στοργής που το κουρασμένο χέρι των γονιών μας έδινε (όταν δεν μας τις έβρεχε ας πούμε), η αδρή, αδέξια τρυφεράδα των παππούδων μας που αγκάλιαζαν τις γυναίκες τους σε περιβόλια τα οποία, είχαν σκάψει με τα ίδια εκείνα χέρια αμέτρητες φορές. Α, οι παλιοί, ήξεραν πώς να χτίσουν ένα σπίτι με πέτρες, να στήσουν δυο υδραυλικά με μια δεξαμενή στην ταράτσα, να κλαδέψουν τα ξινά, να αλλάξουν λάδια στο Zundapp, να ρίξουν ένα δίχτυ ή να φτιάξουν σύγκλινο. Οι γυναίκες, να ράψουν και να μαντάρουν, να ταΐσουν το σκύλο και το μωρό, να φτιάξουν ένα γλυκό του κουταλιού, κάπαρη στο βάζο ή να ξεράνουν λίγη ρίγανη.

Κοινοτυπίες θα πεις, αλλά τώρα που ανακαλύπτεις με ταχύρρυθμα μαθήματα ότι η ευμάρεια δεν προσμετράται με καταθέσεις, ότι η μεγαλύτερη πολυτέλεια είναι ο ελεύθερος χρόνος και ότι υπάρχουν πολύ σημαντικότερα πράγματα στη ζωή του καθενός μας από την «ρευστότητα των αγορών» (την ποια;), ίσως εύχεσαι να ήξερες πώς να ρίξεις ένα κιούρτο, να αρμέξεις ένα κατσίκι ή να καλαφατίσεις ένα σκαφί. Ανάγνωση του υπολοίπου…

Της Διαμάντως Σβίγκου μαθήτριας Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Εν μέσω οικονομικής κρίσης και τα σχολεία ξανά άρχισαν. Και μαζί με αυτά άνοιξε και πάλι το κεφαλαίο αυτό για την τσέπη του κάθε γονιού και τις κάθε οικογένειας και στις πρώτες σελίδες του, βλέπουμε τις λέξεις έξοδα και πάλι έξοδα….
Τα παιδιά μεγαλώνουν και μαζί τους, τα έξοδα για το σχολείο και το φροντιστήριο. Και φέτος στο χωριό είμαστε πέντε παιδιά που δίνουμε πανελλαδικές εξετάσεις .. Ένα Γολγοθά που συνήθως τον ανεβαίνουν μονά τους κάποια παιδιά (αν όχι και όλα ) καθώς η οικογένεια τους δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να τα υποστηρίξει, να τα στείλει δηλαδή σε κάποιο φροντιστήριο .Σίγουρα αυτό δεν γίνετε πάντα .Αλλά για φανταστείτε ποσά παιδιά δεν έχουν την δυνατότητα για ένα καλλίτερο μέλλον επειδή δεν υπάρχουν τα χρήματα;
Έτσι λυπών ποσά παιδιά άραγε στο χωριό μας δεν έχουν την δυνατότητα για ένα καλλίτερο αύριο επειδή οι γονείς τους δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τους στηρίξουν σε κάτι τέτοιο ; Ή ακόμη και αλλά που την έχουν πόσες ώρες κούρασης περνούν στα λεωφορεία για να πηγαίνουν στα Καλάβρυτα η και στην Τρίπολη ακόμη ,για φροντιστήρια αφού δεν υπάρχουν ποιο κοντά ; Και δεν είναι μονό η κούραση αλλά και το οικονομικό .Αρκεί κανείς να το σκεφτεί λογικά . Εκτός από τα χρήματα στο φροντιστήριο, ο γονιός επιβαρύνετε ακόμη και με τα έξοδα για το λεωφορείο ,για το φαγητό αλλά και μερικές φορές και για το ταξί. Και φέτος στο χωριό είμαστε 5 παιδιά που δίνουμε εξετάσεις και όλων οι γονείς είναι απλοί άνθρωποι με ένα μικρό και μέτριο εισόδημα ετησίως πρέπει να μας στείλουν σε κάποιο φροντιστήριο για να έχουμε και εμείς κάποια βοήθεια .Για τι κακά τα ψέματα αλλά και το σχολείο δεν κάνει πολλά. Ανάγνωση του υπολοίπου…

του Θωμά Γκόρπα

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους μας που μεγαλώσαμε!

Όλοι μας πίναμε το γαλατάκι μας και τρώγαμε τη «δύναμή» μας μπουκωμένα και αγχωμένα από τη μαμά μας!

Και όλα αυτά γιατί;
Μα φυσικά για να μεγαλώσουμε, να γίνουμε μεγάλοι και δυνατοί, να μάθουμε γραμματάκια, να ερωτευθούμε, να παντρευτούμε, να κάνουμε τα παιδάκια μας και να πιάσουμε τη ζωή από τα μαλλιά!
Μόνο που η ζωή μας βγήκε καραφλή…
Μαλί πουθενά! Όσο και να προσπαθούμε να πιαστούμε από κάπου, μάταια…
Η ζωή έκανε ντε καπάζ , απέτυχε και μας έμεινε η γλύκα. Έμεινε μόνο η ασταμάτητη προσπάθεια για το τίποτα, το πουθενά, το άπατο!
Μα γιατί καλέ κυρία άλλαξες το μαλλί;
Σου είπε κανείς να αλλάξεις μαλλί;
Να το κάνεις πράσινο, μπλέ, κόκκινο, τρικολόρε;
Εμένα πάντως μου άρεσε καστανό και μακρύ!
Πιάνεται εύκολα βρε αδερφέ! Μιλώ ορθώς;
Και δε φτάνει μόνο αυτό, έχεις και τους ηγέτες σου να σε βοηθάνε να βρεις διέξοδο στην προσπάθεια σου! Ανάγνωση του υπολοίπου…

Γειά σου ρε Λιλή!!! Αθάνατος ρε!!!

Ο Σπήλιος πρέπει να ‘ταν…

Ναι, έφυγες νωρίς… είσαι όμως εδώ!!!

Είσαι, …στη μαεστρία, στο ταλέντο και στη πινελιά του Σπήλιου.

Είσαι, στον αυθορμητισμό και το τσαμπουκά της Μαρίας…

Είσαι, στη τρέλα, στο πέταγμα και στο απρόβλεπτο του Γιώργη!

Είσαι στο χαμόγελο, στην προθυμία και στη καλοσύνη και των τριών παιδιών σου…

Αυτή είναι η μεγαλύτερη σου παρακαταθήκη. Όλο το μεγαλείο σου στα αντίγραφα σου…
Για όλους είχες! Είχες και το προσέφερες απλόχερα και αυτό είναι που θα μας λείψει πολύ!

Στις γιαγιάδες… θα λείψει το κατσαβίδι και ο κάβουρας…
«…ρε Θοδωρή μου χάλασε της κουζίνας το μάτι»
«βάλε θεια μια μπύρα στο ψυγείο και ώσπου να παγώσει έφτασα»
«…τα χέρια του χρυσά παιδάκι μου!»

Ετούτο είναι βαρύ, ποιον να φωνάξω; το Λιλή! Ανάγνωση του υπολοίπου…

Φαντάζει αδιανόητο και όμως είναι αλήθεια. Το κοινοτικό αρχείο διαχειρίστηκε σαν σκουπίδι. Οι αποφάσεις, οι αιτήσεις των πατεράδων και των παππούδων μας έγινε τροφή για τον σκόρο και τα ποντίκια στην αποθήκη του συνεταιρισμού.
Το παλιό αρχείο του χωριού το έκαψαν οι πρόγονοι της Μέρκελ, γιατί ήθελαν να τιμωρήσουν, να ταπεινώσουν, να εξαφανίσουν τα ίχνη του ΠΕΡΗΦΑΝΟΥ Έλληνα από τον πλανήτη.

Ανάγνωση του υπολοίπου…

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσους συνεισέφεραν οικονομικά προς τον Σύλλογο Λυκουριωτών τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου. Αυτό μας στηρίζει και μας ενθαρρύνει για την μετέπειτα πορεία μας! Ανάγνωση του υπολοίπου…

Η «ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΕΝΩΣΗ» (Π.Ε.) γιόρτασε στην ιστορική Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων την επέτειο της νικηφόρου μάχης των Μοναχών και άλλων Καλαβρυτινών Αγωνιστών κατά των ορδών του Ιμπραήμ Πασά, που έλαβε χώρα στις 24 Ιουνίου 1827.

Ο φετινός εορτασμός πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 26 Ιουνίου 2011 ημέρα Κυριακή και από ώρα 09.00΄ στον χώρο της Ιεράς Μονής, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβροσίου καιτον προσήκοντα πανηγυρικό λόγο για τα διαδραματισθέντα γεγονότα και για την προσφορά της Εκκλησίας μας στους αγώνες του έθνους εκφώνησε ο Dr. Δημήτριος Σταθακόπουλος.

Ο πρόεδρος της Π.Ε. Γεώργιος Κοσμάς προσφώνησε και καλωσόρισε τους παρισταμένους, προλόγισε τον ομιλητή και είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: Ανάγνωση του υπολοίπου…

Ύστερα από καταγγελίες που έγιναν στο lykouriablog, αλλά και διαμαρτυρίες  που έπεσαν στην αντίληψη μας, ότι κάποιοι  (ευτυχώς πολύ λίγοι) μολύνουν  το περιβάλλον στο χωριό μας αλλά και μετά από προτροπή  του Γ. Κοσμά, γνωστού λάτρη της φύσης, τ. Κοινοτάρχη τής ΛΥΚΟΥΡΙΑΣ, τ. αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης επί  Δημόπουλου, τ. Αντιδημάρχου  Λυκόβρυσης, μέλος στο προεδρείο φίλων του Άι Θανάση και επί  επτά χρόνια πρόεδρου στον Σύλλογο ΛΥΚΟΥΡΙΩΤΩΝ και νυν  Πρόεδρου της Πανκαλαβρυτινής Ένωσης, επισκεφθήκαμε τα σημεία που μας υποδείχθηκαν  από εσάς αλλά και από το Γιώργο.

Τι να δεις; Στο αλωνάκι σε πιάνει η ψυχή σου, στου Σωτήρα, στη ρίζα του  Σαϊτά, πεταμένα ρούχα, νάυλον σακούλες  και βέβαια εκτός από την μόλυνση που προκαλούν εκεί, βάζουν σε κίνδυνο το δάσος.

Στη Σπαρτιά το ίδιο. Το lykouriablog ξέρει τα ονόματα αυτών πού το έκαναν (ευτυχώς λίγων), τους λέμε ότι δεν έχει κανείς το δικαίωμα να μολύνει, αλλά και να βάζει σε κίνδυνο το μοναδικό πνεύμονα του χωριού μας, το Σαϊτά.

Στο αλωνάκι η κατάσταση είναι φριχτή. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει προηγούμενο, οικοσκευές, κουζίνες, πλυντήρια και ό,τι άλλο βάζει ο νου σας είναι εκεί.

Το καταγγείλαμε στο πρόεδρο του Χωριού, που το ‘ξερε και μας είπε ότι θα καλέσει Έκτακτο Τοπικό Συμβούλιο για την  καθαριότητα του δάσους. Μας είπε, ΑΚΟΜΗ, ότι αναζητείται χώρος για τα μεγάλα αντικείμενα και τις οικοσκευές, τα οποία θα ρίχνονται εκεί και βέβαια θα είναι περιφραγμένος. Και μια φορά το μήνα να τα παίρνει Ο Δήμος.

Εφτασαν Ονόματα συμπατριωτών μας στην αντίληψη μας. Είναι υποχρέωση μας  να τους ειδοποιήσουμε να τα μαζέψουν, και  βέβαια αν δεν επανορθώσουν, θα  βρεθούμε στη δύσκολη θέση να αναρτήσουμε τα ονόματα τους στο lykouriablog.