lykouriablog_

Aπό πού να ξεκινήσει κανείς; Αυτό είναι που, όπως λέει η παροιμία, “βάζουμε τα χέρια μας και βγάζουμε τα μάτια μας” είτε για να εκδικηθούμε κάποιους είτε για να ευχαριστήσουμε κάποιους άλλους. Εδώ και 50 χρόνια καθιερώθηκε να γιορτάζεται η Χελωνοσπηλιά ως το πρώτο διατεταγμένο προεπαναστατικό επεισόδιο που είχε αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα αυτό αξιοποιήθηκε στον αγώνα.
Ξαφνικά εφευρέθηκε το τρικ να το εντάξουμε σε κάποια άλλα γεγονότα που έγιναν στην περιοχή για να τους ευχαριστήσουμε όλους, με τη δικαιολογία ότι θα το αναδείξουμε καλύτερα.
Η ιστορία, κύριοι, δεν έχει ανάγκη από αλχημείες, χαιρετούρες καλοκαρδίσματα και δημόσιες σχέσεις. Τέτοια κάνει ο καθένας όπου θέλει και όπου του αρέσει, όχι όμως με τα εθνικά γεγονότα. Η ιστορία έχει ανάγκη από αλήθειες και πραγματικές στιγμές.
Η ιστορία γράφεται με γεγονότα κι εμείς είχαμε την τύχη να κάνει στάση στα μέρη μας, στη Χελωνοσπηλιά. Κατηγορούμαστε ότι είμαστε τοπικιστές. Δηλαδή επειδή υπερασπιζόμαστε με πάθος την αλήθεια, και την υπερασπιζόμαστε διπλά γιατί αφορά στο χωριό μας, αυτό μας τοποθετεί στους τοπικιστές! Αν είναι έτσι, τότε αυτό για μας είναι τίτλος τιμής.
Για να έχουμε καλό ρώτημα, οι Καλαβρυτινοί τι έπρεπε να κάνουν για να φανούν υπεράνω ή καθώς πρέπει ή όπως αλλιώς θέλουν; Δεν πρέπει να υπερασπιστούν το ότι η επανάσταση ξεκίνησε από τα Καλάβρυτα για να μη κακοκαρδίσουν τους Καλαματιανούς;

Ο  Σύλλογος Λυκουριωτών διαφωνώντας  με  τον  τρόπο  διεξαγωγής  του εορτασμού  της  Χελωνοσπηλιάς  τα  τέσσερα  τελευταία  χρόνια  διαμαρτυρήθηκε  έντονα. Παρόλα  αυτά  ανέχθηκε  τη  διαδικασία  και  στήριξε  τον  εορτασμό.  Φέτος, με  αποκορύφομα  τη  μη  πρόσκλησή  μας  για  κατάθεση  στεφάνου,  όπως  όφειλε  να  κάνει  ο  διοργανωτής  Δήμος  Κλειτορίας, αποχωρήσαμε  ως  ένδειξη  διαμαρτυρίας  για  τη  διαδικασία. Η  αλαζονεία  και  εκδικητικότητα  δε  χρειάζονται  και  δε  βοηθούν  στον  εθνικό  χαρακτήρα  της  γιορτής. Σημειώνουμε  ότι  ο  Σύλλογος 
Λυκουριωτών  από  το  1973  έως  και  το  2006  ήταν  συνδιοργανωτής  με  την  κοινότητα  αρχικά, και  με  το  Δήμο  αργότερα, δίνοντας  από  κοινού  τις  προσκλήσεις. Επειδή, όπως  όλοι  έχουμε  διαπιστώσει, οι  συγκεκριμένες  επιλογές  από  την  πλευρά  της  Δημοτικής  αρχής  έχουν  υποβαθμίσει  την  αξία  και  τη  σημασία  της  εκδήλωσης, ο  Σύλλογό  μας  θα  καταβάλει  κάθε  προσπάθεια  για  να  ξανακερδίσει  αυτή, τη  θέση  που  της  αξίζει.

Η κληρονομιά αυτού του Συλλόγου είναι δυσβάσταχτη. Αν ξεφυλλίσει κάποιος τα πρακτικά των Γενικών Συνελεύσεων και των Διοικητικών Συμβουλίων των τελευταίων 40 χρόνων, τότε θα το καταλάβει κανείς πως είναι «βαριά η φανέλα» του Συλλόγου Λυκουριωτών. Και είναι βαριά, δυστυχώς, για εκείνους που είναι «από μέσα». Για τους άλλους τους «απόξω» είναι όλα εύκολα. Στα μέρη μας, στην επιστήμη της κριτικής του καφενέ νομίζουμε ότι έχουμε τα πιο πολλά μεταπτυχιακά στην Πελοπόννησο. Αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο είχε βάλει πάντα ψηλά τον πήχη. Είχε και έχει συναίσθηση της ευθύνης που έχει αναλάβει. Προσπαθεί με πόνο και κόπο ψυχής, σώματος και τσέπης να κάνει το καλύτερο. Το καλύτερο δε συμπίπτει πάντα με το εφικτό ή το επιθυμητό. Οι οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν την αναστολή έκδοσης εντύπου, μας υποχρεώνει να σας υπενθυμίσαμε τα πεπραγμένα των τελευταίων 3 χρόνων. Σε λίγο καιρό θα την έχετε στα χέρια σας, ανανεωμένη, σαν έντυπο ή και ηλεκτρονικά.