lykouriablog_

Φέτος το Πάσχα θύμιζε λίγο από Χριστούγεννα λόγω του καιρού. Οι Λυκουραίοι όμως τίμησαν το χωριό και γιόρτασαν το Άγιο Πάσχα, μέσα αυτή τη φορά, στο ναό του Αγίου Γεωργίου και με λιγότερα βεγγαλικά. Ο κόσμος άρχισε να καταφθάνει από τις αρχές της Μεγάλης Εβδομάδας με αποκορύφωμα τη Μεγάλη Πέμπτη που το χωριό έσφυζε από ζωή.
 Την Μεγάλη Παρασκευή, η καλλικέλαδος ομάδα της χορωδίας, μας χάρισε ευχάριστες στιγμές. Ανάγνωση του υπολοίπου…

του ladwna (ένα σχόλιο, από το φίλο του lykoyriablog “ladwnas” που φαίνεται να έχει ιδιαίτερη αξία, γι’ αυτό και το το αναρτά με στην αρχική  σελίδα)

Rε παιδιά βιαστήκατε να βγάλετε συμπεράσματα μέσα απο κακόβουλες διαδόσεις και ενδεχομένως απο παραπληροφορήσεις. O Γ. Κοσμάς, με τον οποίο μίλησα σήμερα διότι απόρησα με τις ανακριβείς διαδόσεις σας, διαψεύδει κατηγορηματικά ότι είναι ”διευθυντής του πολίτικου γραφείου του Π. Μπράβου”. Ανάγνωση του υπολοίπου…

Ο αϊτός του Χελμού  δεν είναι πια εδώ!!! Πέταξε για αλλού… λίγο βιαστικά μα περήφανα, έτσι όπως θα ταίριαζε στη διαδρομή του…

Κρέμασε τη κλίτσα του στον πιο ψηλό έλατο, εκεί που ανθρώπινο χέρι πια, δεν τη φτάνει. Το γέλιο του όμως  και το καλαμπούρι του, θα είναι εδώ κοντά μας.

Λάτρης της φύσης και της στάνης ο Λάμπης.

Αιώνιος νοσταλγός της κορφής του Χελμού… της ψηλής ράχης.

Έλεγε: θέλω να τη βλέπω χιονισμένη το χειμώνα «μάτι μου» για να ΄χουμε να πίνουμε το καλοκαίρι!

Άλλες φορές  έλεγε «τι δουλειά έχουμε εμείς εδώ στην παλιαθήνα.  Ά, ρε και να ‘μαστε σε μια ραχούλα να πιάναμε τον έλατο να ακούγαμε τροκάνια  και να βλέπαμε τα αρνιά να χορεύουνε! Ανάγνωση του υπολοίπου…

Σαν διαχειριστής του συγκεκριμένου ιστότοπου (πείτε το ιστοσελίδα, blog και ό,τι άλλο θέλετε) θα ήθελα να διευκρινίσω 2-3 πραγματάκια που έχουν ακουστεί και αφορούν τα θέματα και περισσότερο τα σχόλια που έχουν αναρτηθεί κατά καιρούς.
Το ταξίδι του lykouriablog, ξεκινά με μια μικρή αλλά φιλόδοξη προσπάθεια και υλοποιείται αρχικά μέσα από ένα ανοικτό, δημοκρατικό, μη κερδοσκοπικό blog, το οποίο έχει σκοπό να δώσει την δυνατότητα έκφρασης σε κάθε σκεπτόμενο πολίτη, να αποτελέσει πεδίο γόνιμου και θετικού προβληματισμού στα θέματα γύρω από το χωριό μας και την περιοχή των Καλαβρύτων και να ενημερώσει για θέματα και νέα που αφορούν όλους μας.
Ο καθένας μπορεί να γράφει ό,τι θέλει, σε σημείο τέτοιο όμως, που να μη θίγει την ελευθερία κάποιου άλλου. Δηλαδή απαγορεύονται οι βωμολοχίες, οι επώνυμες επιθέσεις και οι απειλές.
Όποιος θέλει να συνδράμει σε αυτό όπως και να προτείνει βελτιώσεις για το blog (θεματικές ή και αισθητικές) μπορεί να στείλει ένα e-mail στο lykouria@ymail.com

Ευχαριστώ
Η διαχειριστική ομάδα του lykouriablog

Του Θωμά Γκόρπα

Το παρακάτω θέμα είναι μια αληθινή ιστορία. Θα μου συγχωρέσετε το ότι επέλεξα να αφήσω τον “αθυρόστομο” τρόπο του κειμενογράφου…. αλλά ίσως είναι ο καταλληλότερος για να περιγράψει το συγκεκριμένο περιστατικό….

Αστυνομικό Τμήμα Ομονοιας
Η ιστορια ειναι πραγματικη. Μου την αφηγηθηκε πελατισσα μου, μπατσινα που υπηρετει στο Α/Τ Ομονοιας.

Δευτερα βραδυ λεει η μπατσινα, ειχανε μαζεψει καμια δεκαρια πουτανες εξω απο ενα ξενοδοχειο της οδου Μενανδρου. Αναμεσα τους και την Αννα. Την πεταξανε σ΄ενα κελι, μαζι με τις αλλες. Η ωρα 11:00. Σε μιση ωριτσα πλακωσανε οι δικηγοροι. Μια – μια οι αλλοδαπες την εκαναν. Πληρωνανε οι νταβατζηδες τους. Ξεμεινε η Αννα. – Ο δικος σου ο δικηγορος; – Δεν εχω δικηγορο… Οι μπατσοι κατι μυριστηκαν. Εχουνε δει πολλα τα ματια τους. Την πηρανε την Αννα, την πηγανε στον αξιωματικο υπηρεσιας. – Απο που ξεφύτρωσες εσυ; Η Αννα κατι πηγε να ψελισει αλλα δεν της εβγαινε ηχος. Μονο ενα δακρυ. Κι αυτο στεγνο… Ανάγνωση του υπολοίπου…

Την απόφασή του να μην είναι υποψήφιος στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές γνωστοποίησε στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, σε χθεσινή κατ’ ιδίαν συνάντησή τους.

«Σέβομαι την απόφαση του Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, αγαπημένου φίλου και συνεργάτη σε δύσκολες ώρες για την πατρίδα και το κίνημά μας. Κοινή μας είναι η απόφαση να συνεχίσουμε μαζί και τώρα και αύριο για την πραγμάτωση των μεγάλων εθνικών και κοινωνικών μας στόχων», δήλωσε ο κ. Βενιζέλος.

Άλλος βρήκε το θησαυρό στον έλατο κρεμασμένο σε ταγάρι, άλλος εκεί που γύριζε τη σκεπή με μια σκερπανιά γιόμισε το ταβάνι λίρες  και άλλος καθόταν 40 χρονια πάνω σε μια πέτρα  στη γκιάφα  και απουκάτου ήτανε ενας ντενεκες με… λίρες..και βέβαια  αυτουνού του μείνε ο ντενεκές για να σουρταριάζει τα πρόβατα!

Αν έχεις τύχη διάβαινε…

Ευτυχώς που φύλαξε ο Άγιος …και δεν είμαστε άτυχοι και σαν χωρίο.

Εκεί που ταχτοποιούσανε  κάτι εικόνες στον Άι-Γιώργη,  που  είχαν  αποσυρθεί απο χρόνια στον γυναικωνίτη, έπεσε το μάτι πάνω σε μια  εικόνα που για τα δεδομένα του χωριού μας είναι  ένας  “μικρός”  θησαυρός.

Χρονολογείται (το γράφει απάνω) περί το 1795, φιλοτεχνημένη στους Αγίους τόπους και είναι δωρεά του πρωτοσύγκελου Τσέλιου στον Aι-Γιώργη (μάλλον όταν χτιζότανε), όπως μας πληροφορεί στο κάτω  μέρος η εικόνα. Ανάγνωση του υπολοίπου…

H εκδήλωση της Χελωνοσπηλιάς γιορτάστηκε και φέτος από πλήθος κόσμου, τη θρησκευτική και πολιτική ηγεσία της περιοχής μας αλλά και του Νομού. Ο βράχος της Χελωνοσπηλιάς, όπου δεσπόζει το άγαλμα της Ελευθερίας, άρχισε να γεμίζει ασφυκτικά, από τις 10:30.

Μετά την έπαρση της σημαίας και την ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου ακολούθησε το καθιερωμένο τρισάγιο στο μνημείο και η κατάθεση στεφάνων. Τα παιδιά του δημοτικού σχολείου Λυκουρίας απήγγειλαν ποιήματα και χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς ντυμένα όλα με παραδοσιακές φορεσιές. Ανάγνωση του υπολοίπου…

Οι παλιες μας βρυσες -Των ξωμαχων λημερια.
Εκει που, κρεμονταν, καρδάρες, λεβέτια, τσαντίλες.
Καποτε ξεδιψασαν, ξεκουρασαν, δροσιζαν περαστικους και ζωντανα, ηταν το καταφυγιο για περδικες, τσιχλες, κισσες.
Καθε μιά ειχε το φυλακτή της, που φροντιζε, καθαριζε και αγωνιουσε, αν το Νοεμβρη ξεμεινει,ανακουφιση αμεση με τις πρωτες φθινοπωρινες μπορες.
Ποσες Θεριστρες, ζητησαν τη ξεκουραση στου Χόβα, την σεβονταν, ουτε καν πατουσαν τη πηγη, μονο στο σούγελο ακουμπουσαν, καθαρο το ‘βρισκαν, πεντακαθαρο τα ‘φηναν. Ανάγνωση του υπολοίπου…